Even maar

Even maar

Heel even

Heeft u een snaar

In mij

Geraakt.

Zo liefdevol

Zo teder

Uw blik op mij gewend

Mijn schaamte deed vergeten

Ik stond daar bijna naakt.

Uw strelend oog

Straalde

Deelde kleuren uit

Als van een regenboog

En elke keer

Als ik bedenk

Hoe voelen ook weer was

Denk ik terug aan dit moment

Boodschap

Mag ik met mijn hand

Voor u

In kleur

Een boodschap brengen?

En op die manier

Een toontje

Raken

Binnen uw ziel?

Woestijn ervaring

In ruimte zo groot

mocht vrijheid worden geboren,

de weelde ontbloot

die verborgen in de belemmering

schreeuwde om aandacht

om de totale omvang van de kracht

te mogen voelen

om eenheid te kunnen zijn.